در آبان ۱۴۰۴ یک کارگاه ۹۰ دقیقهای با موضوع «تابآوری و مسئولیتپذیری» برای گروهی فوقالعاده از معلمان و کارکنان یک مجموعه آموزشی برگزار کردم؛ گروهی متنوع از جوانهای ۱۹ ساله تا باتجربههای ۶۰ ساله که هرکدام سالها تجربه زندگی و کار با دانشآموزان را همراه خودشان داشتند. هدف این کارگاه فقط آشنایی با یک مفهوم روانشناختی نبود؛ بیشتر میخواستیم کمک کنیم اعضای مجموعه، از معلمان گرفته تا تیمهای ترابری و سرویسها، تیم فرهنگی، بازرسین و سایر بخشها، بتوانند در همکاری روزمره، فشارهای کاری و تعاملات بینبخشی، تابآورتر عمل کنند و تمرکزشان را روی هدف اصلی مجموعه نگه دارند: حمایت از رشد و موفقیت دانشآموزان.
تابآوری برای محیط آموزشی فقط یک مهارت «خوب است اگر داشته باشیم» نیست، واقعاً تبدیل به یکی از ضرورتهای کار ما شده. فشارهای روزمره، حجم کار، ارتباط با خانوادهها، هماهنگی با همکاران و حتی اتفاقات غیرمنتظرهای که وسط روز پیش میآید، همگی میتوانند تمرکز و کیفیت کار را تحت تأثیر قرار دهند. برای همین، در این کارگاه تلاش کردم نگاهی ساده و کاربردی به تابآوری داشته باشم، اینکه چطور میتوانیم در شرایط سخت آرامتر بمانیم، بهتر تصمیم بگیریم و همکاری مؤثرتری با بخشهای مختلف مجموعه داشته باشیم، بدون اینکه انرژیمان تحلیل برود یا احساس فرسودگی کنیم.
نظرت چیه؟